İçimden Geldiği Gibi
Şu an tam olarak; uçsuz bucaksız bir okyanusun tam ortasında, su üstünde hiç batmadan rahatça uzanabilmeyi çok isterdim. Beynimi de sessize almak şartıyla tabi... Yoruldum... Rotasız olmak yorucu ama rotayı belirleyip oraya varacak takatinin olmaması daha yorucu. Acaba tükenmişlik sendromu dedikleri durumda mıyım? En son ne zaman gerçekten mutlu olduğumu hatırlamıyorum yada ne zaman içten bir kahkaha attığımı da. En acısı da güzel şeyler olmasına rağmen ben mutlu olamıyorum. Bana neler oluyor böyle! Aynadaki görüntüm bile bana yabancı geliyor. Aynada kendime sen harikasın gördüğüm en güzel kız sensin dediğim günler aklıma işte ben o günlerimi özlüyorum. Hayatı o kadar severken bütün herkes hatta evren sanki önceden planlanmış gibi bütün yaşam sevincimi tek tek öldürüldü. Hep kendimi kır çiçeklerinin arasında kahkaha atarak hayal ederdim ama şimdi ki düşümde kır çiçekler bile sanki boyun bükmüş gibi geliyor bana. Uyumak istiyorum deriiiiinnnn bir uyku uyumak eğer iyileşmişsem uyanmak is...